Rondwandeling door de Neustadt van Dresden

Ga naar: navigatie, zoeken

Een goede indruk van de stad vóór 1945 biedt de Neustadt, waar burgerlijke barok en Gründerzeit samenkomen.


Vanaf de Theaterplatz wandelt u de Augustusbrücke over. Het Blokhuis (14) links aan het hoofd van de brug is tussen 1732 en 1755 volgens plannen van Zacharias Longuelune als Neustädter Wache gebouwd. Via de trap voor het gebouw bereikt u de brede Elbe-oever en na enkele meters Hotel Bellevue. In dit in 1985 geopende hotelcomplex is een tot kanselarij des konings verbouwd barok paleis opgenomen.

Boogschutter een Elb oever

Langs het carillon leidt de weg vervolgens naar het Japanse Paleis (15) uit 1715. De vier vleugels werden tussen 1727 en 1733 in laat-barokke-classicistische stijl uitgebreid en waren oorspronkelijk bestemd voor de collectie porselein van August der Starke. De gebogen daken, het reliëf boven het portaal en de Chinese zuilen op de binnenplaats onderstrepen die bestemming. Momenteel zijn hier het Prehistorisch Museum en het Volkenkundemuseum gehuisvest. Vanaf de kleine verhoging naast het gebouw, die nog over is van de stedelijke vestingwerken, heeft u een fraai uitzicht op de opera en de kathedraal, precies zoals door Canaletto in het midden van de achttiende eeuw geschilderd. De bekende stadsgezichten van de toenmalige hofschilder hangen in de Gemäldegalerie Alte Meister. Langs het paleis en het standbeeld van Friedrich August I, de eerste koning van Saksen, bereikt u de Große Meißner Straße. Aan de overzijde links ziet u op enige afstand het nog bewaard gebleven poorthuis van de Witte Poort (1827-29) en daarachter een groot kantoorpand in Jugendstil. Steek bij de tramhalte over en wandel dan via de Palaisplatz met fontein in het midden naar de Königstraße.


In 1685 werd het aan deze zijde van de Elbe gelegen Altendresden door een grote brand verwoest. Bij de heropbouw van het stadsdeel als 'nieuwe koningsstad' verwezenlijkte August der Starke zijn plannen voor een barokke residentie. Georiënteerd op de middenas van het Japanse Paleis ontwierp Pöppelmann de in 1731 ontstane Königstraße (16). De herenhuizen zijn de laatste jaren met aanzienlijke middelen opgeknapt en ademen weer de sfeer van het oude Dresden. En bezienswaardigheid zijn de vele binnenplaatsen, sommige met knusse restaurants, andere met gezellige boetiekjes en winkeltjes. Aan de achterzijde van de Dreikönigskirche (17) loopt de straat uit in een plein met de Rebekka-fontein uit 1864. Links van u ziet u dan het barokke Kulturrathaus. Maar u gaat rechtsaf en bereikt na luttele meters de Hauptstraße.


De Dreikönigskirche werd 1732-1739 door George Bähr en Matthäus Daniel Pöppelmann gebouwd. De neo-barokke toren, vanwaar men een schitterend uitzicht heeft, is van ongeveer 100 jaar later. Na de heropbouw doet de kerk dienst als kerkelijk congres- en ontmoetingscentrum. In een deel ervan worden kerkdiensten gehouden. Binnen in de kerk herinnert een torso van het barok-altaar van Benjamin Thomae aan het bombardement van Dresden in februari 1945. Onder de orgelgalerij ziet u een van de belangrijkste bewaarde renaissance-monumenten van Dresden. De 12,5 meter lange 'Dresdner Totentanz', tussen 1534 en 1536 door Christoph Walter geschapen, bevond zich aanvankelijk op het oude Georgentor van het residentieslot. Tegenover de kerk bevindt zich de oude Neustädter Markthalle, die in oude stijl als attractief shopping center wordt gerenoveerd.


Verderop in de Hauptstraße vallen aan de rechterkant drie laat-barokke huizen op. De sluitsteen boven de ingang van het roodgeverfde pand verwijst naar het erachter liggende voormalige Societätstheater (33), dat geheel is gerestaureerd en sinds oktober 1998 weer wordt bespeeld. In het huis ernaast, op nummer 13, woonden de schilder Gerhard von Kügelgen en zijn zoon, de schrijver Wilhelm von Kügelgen, die in zijn autobiografische werk het Dresden van rond 1800 heeft geportretteerd. In het Kügelgenhaus (18) kwamen vroeg-romantische schrijvers en schilders bijeen. Het "Museum zur Dresdner Frühromantik" legt getuigenis af van deze belangrijke periode.


Aan het einde van de Hauptstraße ligt de Neustädter Markt, gedomineerd door de Goldener Reiter, het bekende ruiterstandbeeld van August der Starke uit 1736. Het werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in veiligheid gebracht en in 1956, ter gelegenheid van het 750-jarige jubileum van Dresden, weer op zijn oorspronkelijke plaats gezet.


Zeer de moeite waard is het Museum voor Saksische Volkskunst in de westelijke vleugel van de Jägerhof (19), het oudste bewaard gebleven renaissance-bouwwerk van de stad. Aan de overkant van de weg staan twee grote overheidsgebouwen: links, met kroon, de Saksische staatskanselarij, gebouwd tussen 1900 en 1904, en rechts het ministerie van financiën uit 1890-94.


Vervolgens keren we - via de Hauptstraße - terug naar de Albertplatz.

Markthal

Op het ruim aangelegde plein vallen twee in 1894 door Robert Diez ontworpen monumentale fonteinen op. Aan de zuidoostkant, op de hoek van de Georgenstraße, prijkt de neo-barokke Villa Eschebach, waarvan de gevels zijn opgetrokken uit zandsteen. Binnenin is de gerestaureerde staalconstructie in Jugendstil van het Palmenhuis, momenteel het publieksgedeelte van een bank, te bezichtigen. Boven de huizen aan de noordzijde rijst de in 1929 op de hoek van de Antonstraße en de Königsbrücker Straße gebouwde eerste Dresdense hoge flat op. Het kleine piramidevormige gebouwtje pal daarnaast markeert de plaats van de boring van een artesische put. Via een onderaardse leiding bereikt het water de eigenlijke put aan de andere kant van de straat. De ronde tempel (20) uit 1907 is van de hand van Hans Erlwein. Luttele meters verderop, vóór Café Kästner, herinnert een monument aan de in 1899 hier vlakbij geboren schrijver Erich Kästner.


Hier begint de Äußere Neustadt. Nergens is de bijzondere flair van het oude Dresden zo sterk te voelen als in deze wijk. Het is een wonderlijk samengaan van representatieve straten en straatjes, voorname herenhuizen en onoverzichtelijke binnenplaatsen, in de 19e eeuw buiten de toenmalige vestingmuren van de stad gebouwd. De grote Gründerzeit-wijk tussen Bautzner Straße, Prießnitzstraße, Bischofsweg en Königsbrücker Straße leeft van de tegenstelling tussen reeds met veel liefde gerestaureerde gebouwen en nog oude vervallen huizen, van elegante cocktailbars en authentieke tapperijen, van scene-kroegen en speciale restaurants in en rondom de Alaun- en Louisenstraße. De keuken is er internationaal, van Spaans, Frans en Italiaans tot Turks. En een officiële sluitingstijd is er niet. Ook is hier een alternatieve kunst- en cultuurscene ontstaan met onder meer het Projekttheater en tal van kleine galerieën.


Onze wandeling gaat linksaf de Alaunstraße in. De straat is bijna een kilometer lang en leidt naar de Alaunplatz, die tot 1945 als exercitieplaats voor de infanterie werd gebruikt. Aan gene zijde van het plein rijst tussen de kazernes van de Albertstadt de Garnisonskirche op. U slaat rechtsaf, de Böhmische Straße in. Met haar slechts zeven meter breed, is ze een van de nauwste straten van de Neustadt. Na korte tijd bereikt u de Martin-Luther-Platz. De gelijknamige kerk werd ter gelegenheid van de vierhonderdste verjaardag van Luther tussen 1883 en 1887 in Romaanse stijl gebouwd. De uit zandsteen en baksteen opgetrokken representatieve huizen rondom dienden voorheen als officierswoningen. Links achter de kerk liggen de oudste joodse begraafplaats (21) van Saksen en het joodse culturele centrum HATIKVA (waar u zich ook dient te melden als u de begraafplaats wil bezichtigen; telefoon 8020489).


U keert nu terug naar de Bautzner Straße en loopt een stukje staduitwaarts, want u mag in geen geval Pfunds Molkerei (22) missen, de 'mooiste zuivelwinkel van de wereld', enerzijds wegens het prachtige interieur en anderzijds wegens het rijke kaasassortiment. De winkel is niet voor niets vermeld in het Guiness Book of Records. Ernaast verrijst een nieuw architectonisch kleinood, "Hohe Haine Dresden" genaamd, waarin de beroemde Oostenrijkse schilder Friedensreich Hundertwasser de hand heeft. Het project kan als model worden bezichtigd en in het souvenirwinkeltje is werk van de kunstenaar te krijgen.


Ter afsluiting van uw rondwandeling kunt u kiezen uit enkele mogelijkheden. Wie snel weer terug naar het centrum wil, neemt de tram. Heeft u niet zo'n haast en zin in winkelen dan bevelen wij u aan op goed geluk door de Neustadt te kriskrassen. U vindt er alles wat uw hartje begeert: elegante boetieks, kunsthandels en uitdragerijen, traditionele ambachtelijke producten, nieuwe mode, en snuisterijen. Maar u kunt natuurlijk ook de oever van de Elbe opzoeken en langs de rivier via het rosarium terug naar de Augustusbrücke slenteren, genietend van het magnifieke uitzicht op het historische centrum.

VVV Dresden

Dresden


  

 
Deze pagina is het laatst bewerkt op 23 nov 2010 om 22:14 door Wereld. Eerdere bijdragen van Karlyn en auteurs Pepperbot en Maren.